Douwe Jan Joutstra

Wie is Douwe Jan Joustra?

Douwe Jan is het hoofd van de circulaire economie bij de C&A Foundation. Wij hebben hem gesproken op zijn kantoor in het Fashion For Good museum in Amsterdam. Hij heeft ons meer verteld over circulaire economie en wat hij doet om de transformatie te maken van fast naar slow fashion.

Wat is uw functie in C&A Foundation? En wat houdt de C&A Foundation in?

“De C&A Foundation richt zich op de kwaliteitsverbetering van de gehele fashion industrie. 

We willen de fashion industrie verbeteren door middel van het veranderen van de huidige handelsmodellen. Nu zijn de handelsmodellen zo ingericht dat er in kledingwinkels de ene uitverkoop na de andere is, of dat de prijsdrempel om iets te kopen bijna weg is. Dit proberen we te veranderen en daarvoor hebben we allerlei projecten lopen. We werken wereldwijd en proberen met alle mensen in de kledingindustrie de uitdaging aan te gaan om het beter te gaan doen. Daarbij willen we dat niet de individuele consument de verantwoordelijkheid van het verbeteren van de kledingindustrie op zich hoeft te nemen, maar juist de bedrijven. En dat doen wij door bedrijven die kleding verkopen te benaderen en ze kritisch aan te spreken of uitdagen en laten zien hoe de consument in de markt staat.”

Wat vindt u het lastigste aan het sustainable maken van de industrie?

De fashion industrie die in de afgelopen vijfenzeventig jaar is ontwikkeld, is in de laatste twintig jaar helemaal getransformeerd in fast fashion. Het is heel lastig om dat om te schakelen naar slow fashion. 

Ook is het lastig dat de kledingbedrijven niet veel ruimte hebben voor experimenten in duurzaamheid als dat iets meer investering kost. Want bedrijven hebben altijd het veronderstelde risico dat de consument naar de concurrent gaat. Dus de kosten moeten voor bedrijven zo laag mogelijk blijven om klanten te houden, maar betekend dat er weinig geld beschikbaar is voor duurzaamheid. 

Omdat de productieketen uit zoveel onderdelen ofwel productieschakels bestaat (er zitten zoveel mensen achter het maken van één kledingstuk) dat het heel moeilijk wordt om die productieketen te veranderen in een duurzame productieketen. De schakels zitten namelijk in verschillende landen, en dus in verschillende culturen, dat betekend dat elke baas een ander belang heeft bij het runnen van het bedrijf. Door hoge concurrentie staan ze ook allemaal zwaar onder druk om de kosten laag te houden. Veranderen is dus niet heel makkelijk in deze sferen.

Dus is de consument dan de aanrichter van de vervuilende kledingindustrie?

Ja natuurlijk is de consument de aanrichter. Maar dat kan je de consument niet aantekenen. Want het hele mode-systeem is zo gebouwd dat de consument fast fashion koopt. Er is een enorm aanbod in fast fashion vergeleken het aanbod in slow fashion. Dus het zijn gewoon autonome ontwikkelingen waar wij als consument min of meer in mee gaan. 

Eerder vertelde u dat de verantwoordelijkheid van een duurzame kledingindustrie niet bij de consument moet liggen maar bij de bedrijven, kunt u uitleggen waarom u dat vindt? 

Omdat de consument geen toegang heeft tot de informatie die de bedrijven wel beter hebben. Het is waanzinnig complex voor de consument om precies te achterhalen waar zijn kleren vandaan komen, en wie ze gemaakt heeft. Ik denk dat de beste weg zou zijn als we een kledingbedrijf zouden hebben met een industrie die de verantwoordelijkheid echt durft te nemen om goeie kleren te produceren. Naar mijn mening moeten we de consument niet lastigvallen met de vragen over waar hun kleren vandaan komen omdat de consument het handelsmodel niet kan veranderen, dat moeten de bedrijven doen.

Is de consument dan wel bereid om duurzamer kleding te kopen?

We weten uit onderzoek dat ongeveer 8% van de consumenten echt al duurzaam wil zijn en kopen. Van die andere 90% weten we dat die zonder schuld kleren willen kopen (‘guilt-free consumption’), niemand wil kleding van kinderarbeid, niemand wil kleding die de wereld vervuilt, niemand wil kleding die vol met chemicaliën zitten, niemand wil kleding die de biodiversiteit van deze wereld verslechterd. Dus de consument wil schuldloos kopen maar ze verwachten dat de industrie daar de verantwoordelijkheid voor neemt. 

Wij willen de kledingbedrijven laten inzien dat zij de verantwoordelijkheid hebben over een verantwoorde kledingindustrie. 

Maar denkt u dat het wel kan lukken om een duurzame kledingindustrie te creëren? 

Ja natuurlijk, we beginnen de urgentie van het veranderen in een duurzamere wereld in zijn algemeenheid maatschappelijk steeds meer te voelen. Of het nou door de bosbranden, de grote droogte of de klimaatverandering komt. De maatschappelijke vraagstukken worden steeds groter. En de kledingindustrie kan het zich niet meer veroorloven om zich niet medeverantwoordelijk voelen. Dus we beginnen ons steeds meer bewust te worden dat er een verandering nodig is. De urgentie van het veranderen zal toenemen dus zal de bewustheid ook toenemen. 

Category
Tags
No Tag